System AI na mostach Seulu zatrzymuje 99 procent prób samobójczych

Centrum kontroli w Seulu obserwuje 17 z 21 mostów pieszych nad rzeką Han za pomocą 900 kamer CCTV połączonych z systemem sztucznej inteligencji. Gdy algorytm wykryje osobę, która zbyt długo stoi w wyznaczonym miejscu na moście, wysyła alarm do operatorów, a ci decydują, czy wysłać służby ratunkowe. Efekt: odsetek osób uratowanych z prób samobójczych na mostach wzrósł z około 56-60 procent w 2012 roku do ponad 99 procent obecnie.

System opisały w ostatnich dniach South China Morning Post i Korea Times, powołując się na dane seulskiego centrum kontroli mostów Hangang. To jeden z pierwszych na taką skalę przykładów, gdzie AI nie generuje treści ani nie automatyzuje procesu decyzyjnego, tylko wspiera ludzi w pracy, która wcześniej była fizycznie niemożliwa do wykonania w pełnym zakresie - nieprzerwaną obserwację kilkunastu kilometrów nabrzeża przez całą dobę.

Jak działa system

Algorytm wyznacza na każdym moście tak zwane strefy loiteringu, czyli miejsca, w których dłuższe przebywanie osoby pieszej jest statystycznie nietypowe. Gdy ktoś pozostaje w takiej strefie ponad 300 sekund, system podnosi alarm, a operator ludzki przybliża obraz z kamery i szuka dodatkowych sygnałów: czy osoba płacze, czy zostawiła na moście parę butów lub laptop, czy trzyma butelkę alkoholu. Dopiero taka weryfikacja decyduje o wysłaniu patrolu.

Sam algorytm nie jest bezbłędny - około 15 procent alarmów to fałszywe alarmy, czyli osoby, które po prostu podziwiają widok na rzekę. Dlatego ostateczna decyzja zawsze należy do człowieka, a dane z nagrań są kasowane po miesiącu zgodnie z koreańskim prawem o ochronie danych osobowych.

Skala problemu w Korei Południowej

Korea Południowa od lat ma najwyższy wskaźnik samobójstw wśród krajów OECD - według danych organizacji za 2022 rok wynosił 23,2 zgonu na 100 tysięcy mieszkańców, ponad dwukrotnie więcej niż średnia OECD wynosząca 10,7. Mosty nad rzeką Han, przecinającą Seul, od dekad kojarzone są z próbami samobójczymi, a most Mapo zyskał nawet nieformalne przezwisko „Most Życia” po tym, jak władze rozwiesiły na nim tablice ze wspierającymi wiadomościami.

Otrzymujemy trzy do czterech podejrzanych prób samobójczych dziennie, które kończą się wysłaniem służb. Większość osób poddaje się bez sprzeciwu, co oznacza, że były zdecydowane odebrać sobie życie - Kim Jun-young, szef centrum kontroli CCTV mostów Hangang

Od 56 do 99 procent

Poprawa nie nastąpiła z dnia na dzień. Miasto od lat 2010 stopniowo dokładało kolejne warstwy prewencji - telefony alarmowe na barierkach, oświetlenie, patrole piesze - a wskaźnik uratowanych rósł skokowo po każdej z tych zmian, z około 56-60 procent w 2012 roku do ponad 94 procent już rok później. Wdrożenie systemu opartego na sztucznej inteligencji w 2021 roku pozwoliło utrzymać ten wysoki poziom przy mniejszej liczbie osób potrzebnych do obserwacji - jak podają cytowane media, ręczne monitorowanie tej samej liczby kamer wymagałoby kilkukrotnie większej obsady niż obecnych 11 operatorów na zmianie.

Czas dojazdu służb do miejsca zdarzenia to obecnie średnio kilka minut, co w przypadku interwencji kryzysowej bywa różnicą między życiem a śmiercią. Władze miasta podkreślają, że system nie zastępuje pracy psychologów ani pracowników socjalnych - jego zadaniem jest wyłącznie skrócenie czasu między pojawieniem się zagrożenia a fizyczną interwencją człowieka.

Co to znaczy poza Koreą

Dla polskich miast temat nie jest czysto teoretyczny - monitoring wizyjny z elementami analizy wideo działa już w kilkunastu polskich miejscowościach przy przejściach dla pieszych czy w centrach handlowych, choć zwykle w kontekście wykrywania przestępstw, a nie prewencji samobójstw. Wdrożenie podobnego systemu wymagałoby w Polsce przejścia przez rygory RODO oraz krajowych przepisów o ochronie danych, podobnie jak w Korei Południowej, gdzie nagrania kasowane są po miesiącu.

Przykład Seulu pokazuje też inną stronę debaty o sztucznej inteligencji w miastach - obok kontrowersyjnych zastosowań, takich jak rozpoznawanie twarzy czy scoring społeczny, powstają wdrożenia, w których AI pełni rolę czysto pomocniczą wobec służb ratunkowych, a decyzję zawsze podejmuje człowiek. To model, który może być łatwiejszy do zaakceptowania społecznie niż w pełni autonomiczne systemy nadzoru.